update

Veel te rustig hier op het blog! Het komt er even niet van.
We hebben onze krachten weer verdeeld, Jaap is in Canada en werkt hard om het zakelijke jaar af te ronden, en komt half december naar Nederland. Mickey is al in Nederland en werkt hard om het Amstelveense huisje weer up to date en op orde te krijgen: er lopen schilders, vloer- en trap-mensen rond en ik pak dozen in, versleep ze van verdieping naar verdieping en van kamer naar kamer - want de mannen moeten overal zijn.

Dat maakt dat er weinig rust in 't bolletje is voor uitgebreidere verhalen. Maar het gaat goed met ons en dat is het belangrijkste!

Tot spoedig, als de rust is weder gekeerd en de mannen het pand hebben verlaten....(ik ben overigens superblij met het bestaan van mannen die dit soort dingen kunnen. Het wordt erg mooi!)

Aardbeving

Na een heerlijk relaxed zaterdagje thuis zappen we wat en komen een lokale nieuwszender tegen.
Een paar uur geleden is er een aardbeving geweest van 7.7 op de schaal van Richter op een eiland voor de kust van British Columbia, noordelijk van Vancouver Island.
Da's schrikken! Wij hebben helemaal niks gemerkt en zijn helemaal OK.
Op het eiland (Haida Gwaii) lijkt de schade ook mee te vallen, volgens de burgermeester. Wel is er een tsunami-warning voor golven tot ong. een halve meter.
Maar je weet nooit wat er allemaal bij jullie in t nieuws verschijnt - vandaar ons berichtje.
Begrijp nu wel waarom we verplicht waren een earthquake-dekking bij de verzekering van ons huisje af te sluiten...

in aanvulling op de nieuwsbrief...

....als we in NL zijn, zijn we ook op Mickey's mobiele nummer en het thuis telefoonnummer in Amstelveen bereikbaar!

eerste sneeuw

De eerste sneeuw is gister gevallen in de bergen rond Vancouver. Op ongeveer een kwartiertje rijden van downtown. Leuk!
Dat was  natuurlijk gisteravond reden voor ons allereerste haardvuur...en kaasfondue!

 

 

 

Jaap heeft deze week een paar dagen vrij genomen om samen het huisje de volgende 'duw' te kunnen geven naar een echt 'thuis'.

Maar ik denk dat we vandaag het meubels zoeken en keuken opruimen maar links laten liggen en lekker een stuk gaan rijden en wandelen - kijken of we de sneeuw kunnen vinden!

voor nu...

Precies een jaar geleden waren we voor t eerst samen in Vancouver. En nu, na een jaar van heel veel reizen, rennen, vliegen, inpakken, afscheid nemen, uitpakken, meteen weer inpakken om nog wat meer te reizen, zijn we eindelijk eens even 'rustig' samen in Vancouver. Voor een week of vijf maar hoor :-), daarna moet de aandacht weer even verdeeld worden maar voor nu zijn we even thuis, in ons nieuwe land, op ons nieuwe plekje.
Er ligt nog een hoop dat afgemaakt moet worden. Zo moeten we nog lampen kopen bijvoorbeeld, voor het nieuwe huis. Zijn er nog stapels papieren, bank-dingen, verzekeringen en half-afgemaakte dingen af te maken. Moeten veel spullen nog z'n eigen plekje krijgen in ons nieuwe huisje.
Maar voelt 't wel al als thuis als we de deur open doen. Genieten we dagelijks van ons uitzicht. Zijn de vervoersproblemen opgelost met ieder een eigen setje wielen. Ben ik om me heen aan t kijken naar leuke cursussen.  Heeft Jaap t naar zijn zin op het werk.

Voor nu even een paar weken rust in de tent dus, heerlijk!

hoeveel uur in een dag?!

Ik wilde jullie vertellen! Van Istanbul, van deze paar dagen in Nederland...maar er zijn niet genoeg uren in een dag - zelf niet als je ze dubbel-efficient gebruikt, zoals wij nu. Dus graag nog even geduld, verhalen volgen....het gaat goed met ons, dat wel! De plannen voor de opknapbeurt van 't Amstelveense huis zijn rond, de smoking en avondjurk voor de gala-avond van het congres volgende week in Londen hangen klaar, en daar waar kon hebben we de afgelopen dagen tijd met familie doorgebracht. (en met de schilder, de dakman, de tapijtman, de kleermaker enz.) Morgen vliegen we naar Londen, waar ons weer een week werk (Jaap), 'spouse-program' (Mickey) en social events (samen) te wachten staat. Als t net zo leuk en vermoeiend wordt als Istanbul was, staat ons een slopende, maar goede week te wachten! tot daarna!

Reizend circus

Ik heb een vriendin die zichzelf altijd 'een reizend circus' noemt als ze veel op pad is. En zo kunnen wij onszelf ook wel omschrijven, deze maand!
Met de laatste doos nog meer net uitgepakt volgde het inpakken voor een maand 'op tournee' met twee congressen, de eerste in Istanbul, waar we nu zijn,  dan met een korte Nederlandse tussenstop naar Londen voor congres nummer twee.
Druk, veel reizen, maar weer erg leuk allemaal!