deze week in Vancouver....

• Hebben wij geprobeerd over onze jetlag heen te komen. Interne klok is na een week eindelijk weer op orde.
• Hebben we nagenoten van onze vakantie aan het einde van de Australie reis.
• Hebben wij twee keer in 1 nacht de wekker gezet om via de livestream mee te genieten van de abdicatie en inhuldiging.
• Zijn er hier, en in HongKong, wat traantjes vergoten omdat eigenlijk Ans, Chiel en Jesse hier zouden zijn voor de Vancouver marathon.
• Hebben die traantjes wel tot resultaat gehad dat (jaap en) ik bedacht, besloten en geboekt heb dat ik (alleen) in juni weer 10 dagen naar HongKong ga!(yey!)
• Maar niet voordat ik begin juni een weekje in NL ben om met mn zusje naar het concert van Barbra Streisand te gaan!
• Dat was tenminste het plan, tot gistermiddag. Jaap moet plots ook in NL zijn dus gaan we samen, en nog ietsje eerder.
• Is de BBQ die Jaap voor zijn verjaardag heeft gekregen gekocht, in elkaar geschroefd en uitgetest. Man maakt vuur. Man = blij.
• Hebben wij een eettafelsetje, en buitentapijtje, voor op ons dakterras gekocht. De buitenkamer is nu compleet en heel gezellig.
• En omdat het de hele week al prachtig weer is hebben we goed van ons terras kunnen genieten. Vanochtend hebben we buiten ontbeten. Om 7u smorgens!
• Moet ik nu toch echt gaan stofzuigen en boodschappen doen. Om half 1 komt Jaap thuis en rijden we naar de luchthaven, want,
• GeertJan en Eline komen vandaag aan! Gezellig!

werk, werk, werk en vakantie

Down Under. Daar zijn we.
De afgelopen drie weken met een strak geregeld reisschema dat Jaap all over Australia heeft gebracht. Ik heb nét iets minder kilometers en vluchten gemaakt maar was bij alle belangrijke social events aanwezig.
Nu is het werk klaar en hebben wij heerlijk zes dagen vakantie voordat we de vijftien-en-een-half uur terug naar Vancouver gaan vliegen. Als we terug zijn meer beelden en verhalen!

in and around Vancouver 1

 

 En toen was maart alweer bijna voorbij!

Morgen gaan we weer op reis, maar jullie hebben nog wat verhalen en plaatjes tegoed.

Na terugkeer in Vancouver in januari hebben we een aantal 'gewone' weken gehad. Gewoon lekker thuis zijn, Jaap gewoon aan het werk, en er was tijd om in de weekenden wat dingen in de omgeving te doen.
Het is tenslotte ook wel leuk om wat meer van deze prachtige omgeving te leren kennen.

Eén van de dingen die we zijn gaan doen, was een weekend naar Vancouver Island. Met het watervliegtuig! Dat klinkt en voelt enorm exotisch maar is hier een hele gewone manier van transport. In plaats van de ferry, zeg maar.
Zaterdagochtend checkten we in bij de terminal midden in de stad, aan het water. Wat een schattig luchthaventje. Daar zou ik wel willen werken. De zeehonden zwemmen er gewoon tussen de watervliegtuigjes.
De mist boven de Lions Gate Bridge zag er niet veelbelovend uit, en alle voorgaande vluchten waren al geannuleerd.

seaplanes, coal harbour

Uiteindelijk zijn we met een busje naar de voorstad Richmond gebracht, waarook de luchthaven is. En waar ook een watervliegtuigterminal (leuk woord, wordfeud anybody?) is. Daarvandaan konden we uiteindelijk vertrekken. Wel heel jammer dat we dus de stad niet vanuit de lucht hebben kunnen zien...maar de vlucht was er niet minder mooi om. Over alle groene eilandjes die voor de kust liggen vlogen we richting Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island en ook de hoofdstad van de provincie BC.

laag vliegend naar Victoria
 

bagage in de drijvers!
 

Landen op het water is natuurlijk spectaculair en zo stonden we ineens midden in Victoria.
Eerst lekker lunchen, toen naar ons hotelletje, en lekker t stadje verkennen. Een heel schattig, Engels aandoend gezellig stadje. Fijne bakkers, fijne boekhandels.
De avondplannen werden snel omgegooid toen we zagen dat de James Bond film in Imax/3D draaide, in het museum, dus dat werd het nieuwe plan.

houses of parliament by night, Victoria

Het bleek het weekend van de veranderende plannen worden.
Zondag was het weer nog veel slechter dan zaterdag en het werd ons al vroeg op de dag duidelijk dat de watervliegtuigjes niet zouden gaan vliegen die dag. Omdat Jaap op maandag ochtend echt op kantoor moest zijn hebben we plan B uitgevoerd: onszelf op de helicopter geboekt ( ook in plaats van de ferry ;-) ). Maar daar was alleen nog 1 plek, om 6 uur. Die was dus voor Jaap. Ik kon standby op eentje eerder. Dus, gelunched, bagage zo omgepakt dat we allebei zowel naar huis konden als eventueel stranden, want met dit weer was niks zeker.

Wat later werden we gebeld. Ik kon niet mee, standby op die heli van 3 uur smiddags. Maar...ze had op de avondheli dan wel nog een plekje voor mij. Nou, ook goed, gaan we samen terug, wel zo gezellig.
Tevreden zaten wij met een lekker drankje in een ander, prachtig hotel. Terwijl het weer steeds slechter werd. En ja hoor....net toen wij hadden moeten afrekenen en richting helipoort gaan, werden we weer gebeld. Die laatste helicopter van de dag? Nou, die was ook geannuleerd, wegens ijsafzetting tijdens de vlucht....
Jaap en ik keken elkaar eens aan. Tsja.....Jaap grijnsde en ging zn afspraak voor de volgende ochtend afbellen. Ik grijnsde en ben naar de frontdesk gelopen, om een kamer voor ons te boeken.
En we hebben toch een gezellige, onverwacht vrije avond samen gehad! veel leuker dan Jaap achter de computer om de werkweek voor te bereiden!

 

De volgende ochtend hadden we om half negen een plekje op de heli. Nog stoerder bijna dan met te watervliegtuig. En middenin de stad geland, dus prachtig alles kunnen zien.

grijs en regenachtig Vancouver vanuit de lucht

Oh, en die ferry? Die bestaat natuurlijk ook. Maar dat is een tocht van ruim 4 uur met bus-boot-bus om weer naar Vancouver te komen. Leuk als dat t plan was, of een keer in de zomer met eigen auto..!

huisje

Wij zijn natuurlijk veel op pad en dan is het extra lekker als je, als je weer thuis komt, je er ook echt lekker thuis voelt.
Met de aanschaf onlangs van twee 'echte' salontafeltjes en de bijbehorende rituele verbranding van het Ikea-exemplaar dat er stond is de balans nu echt goed in ons Canadese huisje en voelen we ons er heerlijk thuis.
Onderstaand een paar plaatjes van hoe het is geworden! Oh, en het HongKong-Skyline vloerkleed, voor de kenners?! Dat ligt boven in de slaapkamer mooi te zijn!

Het uitzicht doet natuurlijk de rest...

anniversary

 

Of we dat ook even goed gedaan hebben, 4 jaar geleden....!

 

 

HongKong

 

 

Oh jongens en wat was dat heerlijk zeg, terug in 'mijn' stadje!

 

Het was al een plan: ik zou in januari voor een dag of tien naar HongKong gaan. Vanuit Vancouver. Voor de leuk. Lekker met Ans op pad, beetje shoppen, aan de koffie...gewoon lekker HongKongen.

Maar toen kwam de operatie van Chiel, met alle narigheden daarna.

Wat vond ik het lastig dat ik er niet meteen heen kon vliegen...had het bijna gedaan. Gewoon om 11 uur smorgens beslissen dat je om 1400 in het vliegtuig zit. Maar t kon niet, niet meteen.

 

Dus zodra het kon, en oh, wat kwam het mooi uit met onze gewijzigde plannen, stapte ik wel in het vliegtuig en rende linea recta (ok, via de douche dan...) naar Ans...man, wat fijn om elkaar weer te zien! En alle verhalen over, en van, Chiel te horen. En flink bij te praten. Meestal met wat traantjes hier en daar.

Wat het allerbeste was, was dat op de dag dat ik aankwam, Chiel van de revalidatie arts het nieuws had gekregen dat het wel degelijk haalbaar was om weer te lopen. Misschien niet de marathon, en het kon ook wel even duren, en hij moet heel hard werken, maar wat een fijne boodschap!! Heel anders dan de arts in t andere ziekenhuis, die iets mompelde van dat hij dacht 'dat dit het wel was'...

 

En Chiel is er natuurlijk keihard tegenaan gegaan daar in dat revalidatieziekenhuis en kon elke dag weer wat vooruitgang melden. Op Ans haar blog kan je er alles over lezen, als je wil.

 

En het was superfijn om er weer te zijn. Het voelde zo vertrouwd. De mevrouw in de supermarkt kende me nog gewoon. Het was alleen raar dat ik naar een hotel moest lopen, in plaats van naar huis, aan t einde van de dag...

Ik heb het echt heerlijk gehad. Sowieso met Ans en Chiel, en de andere leden van de HongKong family, Jos en Jesse. Als zij er waren konden we met Chiel & rolstoel naar buiten komen en hebben dus heerlijk gegeten bij Woolomooloo en de thai op het pleintje, en gelunched als vanouds bij Spasso.

 

 

Andere dagen aten we lekker thuis, al dan niet zelf gekookt en/of gebakken door mij, of gehaald/meegebracht door Jesse van Kings Lodge.

Overdag ging ik of mee naar Chiel voor lunch in t ziekenhuis, en dan daarna met Ans door naar de marktjes of aan de koffie.

Of ik deed zelf dingen en heb oa gezellig gegeten met mn HongKong vriendinnen en andere kennissen, en mijn boodschappenlijstje afgewerkt. De kilo's kaas en koffie die mee gingen naar HK zijn omgeruild voor mooie en handige dingen van de Muji, tshirts en overhemden voor Jaap en ander leuk spul.(schoenen, make-upjes, milktea..)

 

 

 

Het was gewoon heel erg fijn om even bij Ans en Chiel te kunnen zijn, wat lekkers voor ze te bouwen, lekker te praten en te luisteren. Ook voor mij een warme deken liefies, dank je wel!xxx

 

Veel te snel was het weer tijd om te vertrekken en nu zit ik hier de jetlag te bevechten. Jaap, die vanmorgen weer is aangekomen in Amsterdam, doet een jetlagtukje.

 

Deze week nog in Nederland, daarna terug naar Vancouver om ons leven daar weer op te pakken. Zal wel even wennen zijn na 2 1/2 mnd 'elders'!

 

Gelukkig Nieuwjaar

Lieve vrienden en familie, een heel goed 2013 gewenst!

Wij zijn bijna zonder het te merken 2013 in gerold. De werkmannen waren dan wel klaar in ons Amstelveense huisje, maar ons eigen geklus nog niet. Dus werden er boekenkasten en buro's in elkaar geschroefd, dozen vol boeken en spullen van zolder gehaald, lampen opgehangen, stoeltjes weggegeven aan mensen die we daar een plezier mee deden en gelukkig was er ook tijd voor de kinderen, voor de rest van de familie, en voor geplande en spontane etentjes met vrienden.
Ook werden de reis-en-werkplannen zodanig aangepast dat we eind januari bij het vieren van de 88e verjaardag van Jaaps vader kunnen zijn.
Dat betekent voor Jaap een keer extra heen-en-weer vliegen, terwijl ik, in plaats van voor twee weken mee terug naar Vancouver te gaan, naar HongKong vlieg om Ans en Chiel te voorzien van handigs en lekkers, en een schouder, hart onder de riem en rolstoelduwhulp. Chiel heeft 3 weken geleden een tussenwervelschijf in zijn rug gebroken en is na zn operatie nog rolstoelgebonden - heel heftig allemaal.
Ans houdt ons bijna dagelijks op de hoogte via haar blog.
Ik heb enorm veel zin om hen beiden te zien en te kijken waar ik wat kan helpen - maar vooral om lekker bij te praten en aan de koffie en dimsum te gaan met Ans!