After 2 years of anticipation...

Ik zie me nog zitten, twee jaar geleden aan de tafel/buro in ons 2e appartementje in HongKong. Volop aan het heen-en-weer mailen met mij italiaanse reisvriendinnetje Veronica. Ik ken haar van mijn grote Antarctica-reis van 4 jaar geleden.
We hadden net een mailing gekregen. Over een andere prachtige Antarctica-reis die 'ons' bootje, de russische ijsbreker Kapitan Khlebnikov, zou gaan maken. Over twee jaar. In november 2011.

Jaap zag het aan en zei: waarom doen jullie dat dan niet? " ehm, nou, ja", mutterde ik nog wat. Maar de beslissing was eigenlijk al genomen. Mick zou weer naar de pinguins gaan!
We hebben nog even gekeken of Jaap mee zou kunnen. Maar hij kan niet zomaar zes weken weg van het werk, en zelfs als dat zou kunnen heeft hij niet perse de behoefte om dan een ruime maand naar het ijs te gaan.
Dus de ladies bedachten een slim plan qua hutten, hadden een weekje volop contact met de reisorganisatie, hadden voorlopig voor elkaar wat ze wilden en dachten er verder niet meer zoveel over na. Twee jaar, dat was nog zover weg.

En ineens was het zover, ineens zouden we bijna gaan! Het drie-maanden-voor-vertrek punt kwam voorbij, het punt waarop we nog zonder al te hoge kosten hadden kunnen annuleren. Annuleren? No way!!
En zo kwam het dat het 'ineens' bijna 7 november is. Dan vlieg ik naar Christchurch in Nieuw Zeeland, waar we op 10 november aan boord gaan en vertrekken voor een maand naar het Ross-Sea gebied op Antarctica.

Op 7 december leggen we weer aan, in Hobart, op Tasmanie, Australie. En Veronica en ik hebben dan nog 9 dagen samen op Tasmanie, om met een huurauto rond te rijden en Tasmanie te zien. En te logeren en eten bij Mike en zijn vrouw Chris. Mike kennen we ook van de reis van 4 jaar geleden, hij is een antarctisch wetenschapper die toen op het schip werkte.
Het is bijzonder om te zien dat zoveel mensen van toen nogsteeds contact met elkaar hebben, en erg leuk. We zullen bijvoorbeeld ook in Lyttleton, de haven van Christchurch worden uitgezwaaid door twee dames van de vorige reis. Zij zullen ons ook in Hobart opwachten, omdat zij die dag aan boord gaan voor de echt allerlaatste reis van dit schip.

Deze ijsbreker moet terug naar Rusland om actieve icebreaker-duties weer uit te gaan voeren. Daarbij vaart het op een brandstofsoort die in 2012 niet meer toegestaan is op Antarctica.
Omdat er geen enkel ander schip is die deze routes kan varen (er zijn wel prachtige andere reizen naar Antarctica te maken op ijs-versterkte schepen, voornamelijk vanaf Ushuaia in Argentinie naar het Antarctische Schiereiland), en het daarbij 100 jaar geleden is dat de 'race om de zuidpool' plaatsvond ("One hundred years ago this December, the world waited breathlessly to hear who would reach the South Pole first – the dashing Captain Robert Scott, or the determined Norwegian, Roald Amundsen"  ) ( het was Amundsen, by the way), is het weer een fantastische, unieke reis die ik ga maken.

Onderweg heen en terug komen we op bijzondere, subantarctische eilanden met pinguins en vogels. We zullen researchstations bezoeken. Maar het meest verheug ik me op het ijs, de wijdsheid, de stilte, het licht, de koude lucht. De bezoeken aan de pinguin-rookeries - zo ongelooflijk bijzonder. En aan het bezoeken van de historical huts van de eerste ontdekkingsreizigers op het ijs. Die hutten zijn ook al 100 jaar oud en geven een prachtig beeld van hoe zij zich daar staande hebben gehouden.

We hopen natuurlijk dat we alle onderdelen die gepland zijn ook uit kunnen voeren. De helicoptervluchten, de tochten op het water, tussen de ijsbergen, per zodiak. De bezoeken aan de hutten en de pinguin kolonies. Je bent volledig overgeleverd aan de elementen, het weer, het ijs - en het kan ook zo maar gebeuren, net als op de vorige reis, dat je een week of langer het schip niet af kan wegens weersomstandigehden. Maar stiekem vind ik dat eigenlijk juist zo leuk. Je bent op Antarctica of niet!

Kortom - na veel plannen en m'n ijs-outfitjes opzoeken/meenemen uit NL/wassen/klaarleggen/dingen regelen/na-de-reis-plannen/verzekeringen en ander gedoe doen/nieuw fototoestel kopen enzovoorts, ben ik nu echt aan de laatste dingen op m'n 'to-do' list toe.

Vanaf maandag verdwijn ik even uit beeld. Er is geen of nauwelijks communicatie met het schip mogelijk. Er is geen live internet, geen bereik op de telefoon. Een enkel emailtje kan ik wel ontvangen of versturen, via een speciaal emailadres. Ik zal proberen jullie af en toe via het blog op de hoogte te houden. Ik email naar buuf Ans, zij plaatst het voor mij op het blog. Zonder foto's voorlopig - die kan ik niet verzenden vanaf het schip.
Je bent echt even helemaal weg. Stil. Kou. Prachtig licht. Mooie dieren, leuke mensen, en jezelf.

Jaap is in deze periode 'gewoon' aan het werk. Voor hem gepland staan een reis naar Nederland, en eentje naar Vancouver. Tussendoor is hij in HongKong. Maar zo weinig dat ik denk dat de op voorraad gekookte maaltijden in de vriezer misschien niet eens op zullen zijn.
 Half december ontmoeten we elkaar dan weer. Op de airport in HongKong, waar onze vluchten uit verschillende werelddelen met 3 uur ertussen in zullen landen.

En dan is het ook heerlijk om weer samen naar huis te gaan.

zussen in the city

De dames hebben een SUPER weekend gehad samen in HongKong! Het begon al goed op vrijdagmorgen, na het ophalen, kopje koffie thuis met Jaap en beetje opfrissen wandelden we over de boulevard naar een plek om te dimsummen, waar we zoveel bestelden dat we Ans hebben gebeld om te helpen opeten...

Daarna zijn we met de Starferry overgestoken en hebben we in Central in 'the Lanes' de eerste aankopen gedaan. 

Een kopje koffie, met taartjes, in the Cake Shop van the Mandarin Oriental hoorde er ook bij natuurlijk..!

'sAvonds hebben we het traditionele vrijdagavondsdiner bij BLT gedaan, gezellig met Ans en Chiel.

Naomi mocht het bed met mij delen maar koos voor de bank, zo kon ze lekker van het uitzicht genieten! Volgens mij heeft ze de halve nacht naar de lichtjes liggen kijken...

Zaterdag hebben we smorgens lekker thuis ontbeten met verse croissantjes en veel koffie en bijbeppen op de bank. Daarna zijn we naar de Wong Tai Sin tempel gegaan, waar het altijd druk is met mensen die komen bidden, offeren en antwoorden op vragen krijgen. Een metrohalte verder ligt de Nan Lian Garden, een chinese tuin waar je heerlijk rustig doorheen kan wandelen.

Daarmee was het wel genoeg cultuur en besloten we op de terugweg uit te stappen in MongKok voor een broodnodig stukje Ladies Market. Naomi had tenslotte een boodschappenlijstje meegenomen...

De avond hebben we doorgebracht bij 'de thai op het terras', en via de Starbucks op de boulevard liepen we terug naar huis. Daar liepen we Jos nog tegen het lijf. Gezellig, zo heeft Naomi een deel van de 'hongkongfamilie' ook leren kennen!

Zondagmorgen heeft Naomi een ochtendwandeling gemaakt en kwam weer met verse croissantjes terug, lekker! We zouden later die dag inchecken in het Peninsula maar wilden nog wel even iets 'echt Hongkongs' doen, dus weer op de Starferry naar Central, waar we een stukje ouderwetse 'wetmarket' gedaan hebben (onder de escalator), een heleboel dingen op straat niet hebben gegeten, maar wel een lekker broodje in the Landmark. En een paar winkeltjes, natuurlijk. Braaf niks gekocht (the Landmark is een hele chique mall...)

de solid blood congee hebben we maar over geslagen...!

En zondagmiddag.....was het tijd voor het Peninsula!!
Vroeger hebben onze ouders daar samen gelogeerd en hebben ons daar over verteld. Naomi is er ook een keer samen met pappa geweest, en ik een keer alleen (en een keer met Jaap). Nu Naomi in HongKong was was het dus een mooie gelegenheid voor de zussen om er een keer samen te logeren!
We hadden gekozen voor een kamer in de 'toren' met Harbour View. Die lichtjes he......Via email had ik al wat contact met ze gehad, of we misschien later konden uitchecken (zodat we langer van de kamer konden genieten!) en dat ons verblijf ' sentimental value' had - en dat we allebei eerder geweest waren.
Nou...dat kwartje is gevallen bij het Peninsula....we kregen me toch een upgrade.....echt ZO GAAF!! Niet te geloven, we kregen een suite op een hoek, met 3 kamers en uitzicht over 3 kanten HongKong.
Toen de bellboy die ons de kamer liet zien weg was moesten we even enorm springen en giechelen. Wat een kamer zeg!
We hebben meteen Jaap gebeld en hem uitgenodigd voor een borrel bij ons in de kamer om half 8, zodat we met een champagnetje in de hand van de lightshow konden genieten. Daarna buiten een hapje sushi met zn drieen, en gauw weer terug 'spelen' in onze kamer! Zwemmen in het prachtige zwembad beneden, 3x in bad in onze kamer, met bubbels (in bad en in het glas) en the view, filmpje kijken, heerlijk slapen (ik dan, Naomi heeft lichtjes liggen kijken), ontbijten, weer zwemmen, over de zaken des levens praten, in t zonnetje liggen, lekker drankje erbij, terug naar de kamer, weer in bad...leek wel vakantie!

slaapkamer-met-verrekijker

lekker...

room with a view!

bad'zaal'

Tegen drieen moesten we toch echt de kamer uit en zijn we nog maar eens naar een markt gegaan (maar eerst noedels en 'flied lice' eten), er waren nog wat wensen op de boodschappenlijst! Fa Yuen Street en nog een keer de Ladies bood uitkomst, en met goed gevulde tasjes kwamen we weer thuis.

En toen moest zussie alweer inpakken en omkleden...We hebben haar op Kowloon Station ingechecked, hebben in 't W-hotel nog gegeten en daarna is ze in de trein naaar de airport gestapt.

Wat een superweekend was dat!

Naomi hier!

Vanmorgen is mn zusje aangekomen.
4 Dagen HongKong-fun op het programma!

Vancouver

Precies een week geleden kwamen we terug uit Vancouver.

Een met spoed ingelast bezoekje van nog net geen week, omdat Jaap toch aanwezig moest zijn bij de meetings die daar zouden plaats vinden. Eigenlijk zou hij pas in november voor t eerst gaan, en dan wij samen in januari. Maarja, als het dan toch ingepast wordt...ga ik graag mee natuurlijk!
We zijn er inmiddels aan gewend dat de dingen hier van dag tot dag kunnen veranderden en hadden er ook wel veel zin in: onze nieuwe stad een beetje gaan verkennen.

Dus vrolijk mikten wij onze toilettassen weer in de koffer en vlogen op vrijdagavond laat richting Canada. Dertien uur vliegen, en dan op vrijdagavond vroeger dan we uit HongKong vertrokken aankomen...recept voor total confusion. 15 Uur is het tijdsverschil, 15 uur vroeger, dus vergeleken bij HongKong is het er eigenlijk altijd gister!

koffie!

We hadden 2 1/2 dag samen om een beetje bij te komen en wat van de stad te zien. Dat bijkomen was wel nodig, we hebben 's nachts vooral heel veel gekletst, tv gekeken, sudoko's gedaan en gelezen. En overdag waren we vooral moe..Maar toch hebben we lekker door de stad gewandeld, koffie gedronken in een van de vele koffiehuizen (Vancouver is een echte koffiestad), een citytourtje gemaakt om wat meer van de stad te zien, gewandeld door Gastown, een stuk van de stad dat er gezellig 'oud' uitziet.

stoomklok in Gastown

We zijn met een piepklein ferrybootje 't water overgestoken naar Granville Island, een schiereiland aan de zuidkant van de stad waar zich vele leuke winkeltjes, artgalleries, straat-artiesten en een ge-wel-dige markt bevinden. Het was prachtig herfstweer die dag dus we hebben ook lekker op een muurtje bij een jachthaven een uur in het zonnetje gezeten, onze druiven van de markt gegeten en over de toekomst gefilosofeerd.

Het is een ruime, rustige stad, met een prettige sfeer, relaxed, een beetje artistiek. Meestal hoef je maar drie, vier blokken verder te lopen om weer water of de bergen te zien. Je voelt en ruikt de frisse lucht, je bent zelfs midden in de stad omringd, in de verte, door de natuur. Er zijn stranden aan de rand van de stad, er zijn jachthavens, bootjes, en watervliegtuigen. Je hoeft inderdaad niet ver te rijden om helemaal 'buiten' te zijn.

strand 15 min lopen van midden-in-de-stad

En zelfs het stuk 'downtown' is heel open en relaxed en, tsja, rustig! En niet zo heel groot, wat maakt dat je makkelijk overal heen kan lopen, of een stukje de bus nemen.
Onze eerste indruk is zeker positief!

Na de daagjes samen moest Jaap natuurlijk naar kantoor, kennis maken met de mensen met wie hij straks zal gaan werken.
Ik heb intussen de basis gelegd voor ons sociale leven daar, minstens zo belangrijk, door met vrienden te gaan lunchen die ik van een van mijn reizen ken. Het is toch zo leuk om dat soort dingen te kunnen doen, in een nog wildvreemde stad lekker met mensen te gaan lunchen die je kent en die mij ook alvast wat ins en outs van Vancouver konden vertellen. Zo weet ik nu precies in welke delen van de stad het meer regent en waar minder...!

stad vanaf 't water

vismarkt - vers van de boot!

fish and chips (in een stoommandje, yeah!)

De overige twee dagen die Jaap heeft gewerkt heb ik lekker door de stad geslenterd, koffie gedronken, uitgebreid gebeld met andere vrienden die in Alberta wonen, een halve dag in de boekhandel doorgebracht (zo lekker) en 'savonds waren er zakelijke etentjes.

Al met al was het heel leuk en heel goed om samen de stad alvast eens gezien te hebben. Het was een goed teken dat ik na 6 dagen eigenlijk helemaal nog niet weg wilde...

vrijdag

Wat een heerlijke dag gister.

De hele week is soort van in een roes aan me voorbij getrokken. De jetlagroes. Die van om 10 uur uitgeput naar bed gaan, en om half een 's nachts klaarwakker weer op. De hele week heb ik de zon op zien komen. De hele week heb ik woorden verkeerd gezegd, en op rare tijden gegeten. Een paar keer hebben Ans (die net terug is uit Nederland en net zo duf is als ik ) en ik heel gezellig op de bank gezeten, geen idee voor hoelang. Of ergens een bakkie gedaan, boodschapje, lekker bijpraten. We kunnen ons er alleen weinig van herinneren.
Zo'n week dus.

Gister was het geweldig weer. Zulke dagen zijn zeldzaam in HongKong. Warm zonnetje, verkoelend windje. Graadje of 27. NIET KLEF! Ramen-open-weer. Of in het geval van gister: 'de-hele-dag-op-een-terrasje-weer'.

We zouden gezellig gaan lunchen met Joke, die nu in HK is en volgende week gaat bevallen. Lekker op het terras bij Al Molo, aan de haven. Haiwen, haar man kwam mee voor een bakkie, Chiel kwam even lunchen, de dames deden t wat rustiger aan en waren lang nadat de heren weer verdwenen waren nog lekker aan de babbel, de koffie en de toetjes. En toen werd het plan geboren: we kunnen ook gewoon blijven zitten tot het tijd is voor t diner...! Die badkamer schoonmaken kan morgen ook nog wel.
Eigenlijk waren ze vol. Maar na wat voorzichtig aandringen en nadat ze in de gaten kregen dat we toch echt, heus, de hele middag op hun terras gingen doorbrengen konden we ons tafeltje lekker houden. Gniffel, grijns. Nog maar een bakkie dan, en een fles water, later een glaasje wijn.
Tegen vieren was het voor Joke & buik genoeg, en is zij terug gegaan naar hun appartement.

Ans en ik hebben onze mannen laten weten waar ze ons konden vinden.

De zon zakte, prachtig gouden licht.

De eerste lichtjes van de skyline gingen aan.

En tegen zevenen waren we weer compleet en hebben we lekker gegeten en met zn vieren bijgepraat.

Wat een HEERLIJK dagje!!

Oh, en die badkamer? Daar gaan we vandaag nog eens rustig over nadenken. 't Is namelijk weer prachtig weer...

toekomstplannen/kopie nieuwsbrief

Een paar dagen geleden hebben wij onze familie en vrienden onderstaande nieuwbrief gestuurd. Vol met leuke en goede plannen voor de komende maanden. Mogelijk hebben we iemand gemist die wel het blog leest. Vandaar ook hier: ons Canada-nieuws!

Wij zijn nu in Vancouver en de eerste indruk is: wat is het hier rustig! (hihi, logisch, alles is rustig vergeleken bij HongKong...).
We zijn erg benieuwd wat de komende dagen ons hier gaat brengen!

*****************************************************************
Lieve familie en vrienden,
Ons mail-archief vertelt dat onze laatste nieuwsbrief dateert van juni 2010.....geen nieuws in de tussentijd? Niet echt.

Wij hebben onze draai hier goed gevonden en genieten nogsteeds van ons drukke leven, dat inmiddels niet meer 'nieuw' voelt.

We zijn gewend aan de taal en de cultuur, de hitte en de hoge vochtigheidsgraad, de af en toe langskomende orkanen, en ook dit leventje wordt dus een routine. Het komt nogsteeds af en toe voor dat Jaap onverwacht op reis moet en we drie dagen later in een vliegtuig zitten, we vinden ons kleine appartementje helemaal niet meer zo klein, we weten de weg naar bioscoop en theater.

We hebben hier inmiddels een kleine maar gezellige vrienden-en-kennissenkring met wie we regelmatig een hapje eten of er op uit trekken in de weekenden, met wie er dan ook op dat moment in HongKong is, want ook bij hun is het vele reizen dagelijkse kost.

Maar nu zijn er veranderingen op komst. We weten nog niet precies hoe het er uit gaat zien en wanneer het allemaal gaat plaats vinden, maar de kans is heel groot dat wij in de loop van volgend jaar gaan verhuizen.

Naar weer een andere kant van de wereld. Je kent dat wel, als je met elkaar praat over wat je 'best nog zou willen doen' kwam bij ons vaak op: een paar jaar werken en wonen in de VS of Groot Brittannie, of zoiets. Nou, we hebben 'zoiets' gevonden: Canada!

In Vancouver zit een van de zusterbedrijven van Hitt Hongkong.

Daar is een nieuwe directeur nodig en daarvoor hebben ze Jaap gevraagd. Het probleem is natuurlijk dat HongKong ook niet zomaar stuurloos achter kan blijven.

Voorlopig is daarom de volgende oplossing bedacht: in de komende maanden (waarschijnlijk een half jaar, maar dat kan veranderen) gaat Jaap een aantal keer naar Vancouver om daar te kijken en te assisteren. In deze periode gaat er gezocht worden naar een mogelijke opvolger in HongKong. Als die gevonden is, en ingewerkt, en wij onze visa voor Canada in orde hebben, zullen wij naar Vancouver verhuizen.

Het is echter ook nog mogelijk dat er voor Vancouver in de tussentijd een andere oplossing wordt gevonden, en dan blijven wij in HongKong. Die kans is echter kleiner dan het eerste scenario.

Er staan ons dus een paar zeer drukke maanden te wachten, met veel heen-en-weer vliegen tussen Canada en HongKong. De frequentie daarvan moet nog bepaald worden. (maar we denken zelf dat het zo'n 2 of 3 weken Canada per 2 maanden zal worden). Intussen gaat het drukke, zakelijke leven in Hongkong ook gewoon door en zijn er ook hier voldoende dingen die Jaaps aandacht nodig hebben. Grote uitdagingen dus! We hebben er beiden wel veel zin in en zijn benieuwd naar hoe dit zich zal ontwikkelen.

Beide opties zijn goed voor ons: Canada biedt weer veel nieuws, een heel andere werk-en leefomgeving, frisse lucht en natuur, maar in Azie zijn we nog lang niet uitgekeken en hier blijven is dus zeker geen straf.

Deze informatie is allemaal nog redelijk 'vers' en in ontwikkeling. Het kan best zijn dat we jullie over twee maanden weer nieuwe, andere dingen kunnen berichten, maar dit is hoe het er nu voor staat en hoe de komende maanden voor ons er uit gaan zien!

Tot zover het nieuws uit HongKong.

Wij gaan onze koffers weer klaarleggen, want de eerst trip naar vancouver staat voor a.s vrijdag op het programma.
Veel liefs voor iedereen!

another first

tropical cyclone Nesat

Nou, dat was me wat vannacht en vandaag zeg. Een heuse typhoon, T8, raasde over HongKong.
Okee, in NL zouden we het gewoon een heel flinke storm noemen, met van die beelden op 't journaal van mensen die tegen de wind hangen, maar hier is het toch wel een ' ding' hoor, zo'n typhoon. Tot nu toe waren we (overdag) niet verder gekomen dan een T3, met een enkele T8 snachts. Maar nog niet 'echt'.

Gister in de middag begon het. Het werd donkerder, begon te waaien. De eerste warning werd uitgegeven, T1:het Standby signaal: 'A tropical cyclone is centred within 800 kilometres of Hong Kong and may later affect the territory, or there are strong winds in Hong Kong waters'


Ach, de HK overheid waarschuwt graag op tijd, dus daar kijkt niemand van op.

In de loop van de avond werd het een T3:het 'strong winds' signal:Strong winds are expected or blowing generally in Hong Kong near the sea level, with a sustained speed of 41-62 kilometres per hour (km/h), and gusts which may exceed 110 km/h, and the wind condition is expected to persist.

De wind trok flink aan en gierde om ons gebouw, en fluit bij ons binnen dan zo gezellig door de tocht door de kieren van de ramen, en de trek onder de voordeur door naar de gang. We waren toch al laat en onrustig door de jetlag dus die wind kon er ook nog wel bij.
Het spookte behoorlijk 'snachts.

Bij het ontbijt sloeg ik kanaaltje 376, de lokale weersinfo op TV er maar eens op na. Er stonden witte koppen op het water in Victoria Harbour en er voeren verdacht weinig schepen. En ja hoor, we hadden een T8!


 'Gale or storm force wind is expected or blowing generally in Hong Kong near sea level, with a sustained wind speed of 63-117 km/h from the quarter indicated and gusts which may exceed 180 km/h, and the wind condition is expected to persist.'

Bij een T8 hoeft er niet gewerkt te worden, tenzij vooraf anders is afgesproken (sommige beroepen moeten gewoon aan de slag). Scholen en overheidsgebouwen gaan dicht. Het is zelfs zo dat als T8 wordt herroepen binnen 3 uur voor einde werkdag, de werknemers ook niet meer naar kantoor hoeven te komen. Zomaar een gratis vrije dag dus! Aangezien we beiden zaten te suizebollen op de bank (meer van de jetlag dan van de wind) zijn we blij ons bedje weer ingedoken om er pas veel later en een stuk uitgeruster weer uit te komen. Heerlijk zo'n dagje!
Pas na vieren nam de wind genoeg af om de signalering te verlagen naar T3. Het blijft echter herfstig buiten met keiharde regenbuien en veel wind, dus hebben wij het binnen knus gemaakt met kaarsen aan, een soepje en een appel-crumble...